HYDROCORT CHEMA saszetki

Hydrocort Chema w saszetkach stosuje się miejscowo w objawowym leczeniu licznych, niezakażonych stanów zapalnych skóry, które przebiegają z silnym świądem, obrzękiem, zaczerwienieniem lub podrażnieniem. Preparat pomaga w przypadku atopowego zapalenia skóry, łuszczycy (zarówno owłosionej skóry głowy, jak i zadawnionej), liszaja rumieniowatego i płaskiego o nasilonym świądzie, rumienia wielopostaciowego, wyprysku zliszajowaciałego, łojotokowego zapalenia skóry, skórnych odczynów polekowych, reakcji alergicznych, oparzeń I i II stopnia czy neurodermatitis. Szeroki zakres wskazań wynika z działania hydrokortyzonu, który skutecznie zmniejsza stan zapalny i świąd.

Maść nakłada się cienką warstwą 2–3 razy dziennie na oczyszczoną skórę. Po osiągnięciu poprawy częstotliwość redukuje się do 2–3 aplikacji tygodniowo, ale nie dłużej niż przez 10–14 dni łącznie. Preparatu nie wolno stosować na duże powierzchnie skóry ani długotrwale, ponieważ hydrokortyzon może wchłaniać się do organizmu, wywołując działania ogólnoustrojowe. Saszetki pomagają w kontrolowaniu ilości nakładanego leku, co sprzyja bezpiecznemu dawkowaniu.

Produktu nie należy stosować przy nadwrażliwości na hydrokortyzon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie leczniczym. Lek jest przeciwwskazany w zakażeniach bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka), grzybiczych oraz w stanach przedrakowych, nowotworach skóry, trądziku pospolitym, trądziku różowatym czy dermatitis perioralis. Nie stosuje się go przy zarostowym zapaleniu naczyń, na rany, owrzodzenia ani po szczepieniach. Przeciwwskazany jest także u osób z chorobą Buergera, u dzieci w wieku do 12 lat bez porozumienia z lekarzem, w okresie karmienia piersią. Ograniczenia te wynikają z faktu, że kortykosteroidy mogą pogarszać przebieg infekcji, opóźniać gojenie i maskować rozwój powikłań.

Mogą wystąpić miejscowe podrażnienia, takie jak zaczerwienienie, pieczenie, suchość skóry, a także zanik skóry, rozstępy, teleangiektazje czy odbarwienia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zanikowego zapalenia skóry, rozstępów skórnych oraz opóźniać tworzenie się blizny. Może dochodzić również do nadkażeń wirusowych, bakteryjnych lub grzybiczych, szczególnie przy stosowaniu pod opatrunkami okluzyjnymi. W przypadku wchłaniania leku mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe: zahamowanie osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, zespół Cushinga, zaburzenia wzrostu u dzieci, a w rzadkich przypadkach kardiomiopatia przerostowa u wcześniaków. Substancje pomocnicze zawarte w produkcie leczniczym mogą dodatkowo wywołać reakcje alergiczne. W przypadku stosowania produktu leczniczego na skórę powiek, może wystąpić jaskra lub zaćma, stosowany na skórę twarzy dość szybko może wywołać dermatitis perioralis. Wszelkie objawy pogorszenia stanu skóry lub podejrzenie zakażenia są sygnałem do przerwania stosowania.

Skóra w tych okolicach jest cieńsza i bardziej podatna na przenikanie hydrokortyzonu, co zwiększa ryzyko miejscowych powikłań, takich jak atrofia skóry, trwałe rozszerzenie naczyń, teleangiektazje czy dermatitis perioralis. Stosowanie preparatu na powieki może prowadzić do jaskry lub zaćmy. W wyniku zwiększonego wchłaniania może dojść także do działań ogólnoustrojowych. Z tego powodu lek w tych okolicach stosuje się wyłącznie w przypadkach absolutnie koniecznych.

Lek należy nakładać oszczędnie, tylko na zmienione chorobowo miejsca, unikając stosowania na dużej powierzchni ciała. Nie wolno stosować go na uszkodzoną skórę ani pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie. Dzieci są szczególnie narażone na działania uboczne, dlatego stosowanie u osób poniżej 12 lat wymaga zgody lekarza i ścisłego nadzoru. U pacjentów z łuszczycą należy zachować większą ostrożność, ponieważ steroidy mogą wywołać uogólnione zaostrzenie choroby. W przypadku pojawienia się objawów zakażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze.