CHLORCHINALDIN H

Chlorchinaldin H stosuje się w miejscowym leczeniu ropnych, powierzchownych chorób skóry przebiegających z odczynem zapalnym oraz bakteryjnych powikłań alergicznych schorzeń skóry. Może być stosowany także przy grzybicy i owrzodzeniach podudzi, o ile infekcja jest wywołana drobnoustrojami wrażliwymi na chlorochinaldol. Różnica w stosunku do Chlorchinaldinu polega na obecności hydrokortyzonu octanu, który działa przeciwzapalnie i łagodzi objawy zapalne, takie jak obrzęk, świąd czy zaczerwienienie. Dzięki temu maść ma podwójne działanie: przeciwbakteryjne i przeciwzapalne.

Maść należy nakładać cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę raz lub dwa razy na dobę. Po aplikacji zaleca się przykrycie miejsca jałową gazą, aby chronić skórę i zwiększyć skuteczność działania. W przypadku skóry twarzy produkt trzeba stosować ostrożnie i tylko przez krótki czas, ponieważ hydrokortyzon szybko może wywołać niepożądane zmiany, takie jak dermatitis perioralis czy utrwalone rozszerzenie naczyń. Nie należy używać maści na duże powierzchnie skóry, rany ani pod opatrunki okluzyjne, które zwiększają wchłanianie kortykosteroidu.

Maść jest przeciwwskazana u osób uczulonych na hydrokortyzon, chlorochinaldol, kliochinol lub substancje pomocnicze. Nie wolno jej stosować u dzieci do 12 lat, kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, osób z niewydolnością wątroby lub nerek. Produktu leczniczego nie należy stosować w biegunkach niebakteryjnego pochodzenia, w wirusowych zakażeniach skóry, na gruźlicze lub kiłowe zmiany skórne, w dermatitis perioralis, w zarostowym zapaleniu naczyń, u pacjentów z chorobą Buergera. Produktu nie należy nakładać na głębokie i rozległe rany ropne ani stosować profilaktycznie lub długotrwale. Rozbudowana lista przeciwwskazań wynika przede wszystkim z obecności hydrokortyzonu, który może wywoływać ogólnoustrojowe skutki uboczne, jeśli zostanie zbyt intensywnie wchłonięty.

Chlorchinaldol może powodować miejscowe objawy podrażnienia, takie jak zaczerwienienie, suchość, swędzenie czy pieczenie. Hydrokortyzon może wywoływać bardziej charakterystyczne dla kortykosteroidów działania niepożądane: zaniki skóry, teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji skóry, zmiany trądzikopodobne czy nadkażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkami zamkniętymi. Stosowany na twarz może prowadzić do dermatitis perioralis, zanikowego zapalenia skóry i utrwalonego rozszerzenia naczyń. Przy długotrwałej terapii lub stosowaniu na duże powierzchnie mogą pojawić się także ogólnoustrojowe efekty, takie jak zahamowanie osi podwzgórze–przysadka–nadnercza czy objawy zespołu Cushinga.

Produktu nie należy łączyć z lekami, które mogą wchodzić w interakcje z chlorochinaldolem lub hydrokortyzonem, ponieważ może to zwiększać ryzyko działań niepożądanych lub osłabiać działanie któregokolwiek z preparatów. Jeśli pacjent stosuje inne leczenie dermatologiczne, konieczna jest konsultacja z lekarzem w celu ustalenia bezpiecznego schematu terapii. Nie należy stosować produktu leczniczego jednocześnie z innymi miejscowo stosowanymi produktami leczniczymi zawierającymi jod lub metale o podobnym mechanizmie działania, gdyż zmniejszają one skuteczność leczenia. W czasie leczenia produktem leczniczym nie wolno przeprowadzać szczepień.

Maść powinna być stosowana krótkotrwale – zazwyczaj jedynie do momentu ustąpienia objawów. Długotrwałe stosowanie  zwiększa ryzyko zaników skóry, rozstępów, zaburzeń pigmentacji oraz ogólnoustrojowych działań hydrokortyzonu. Jeśli objawy nie poprawią się w ciągu kilku dni lub pojawią się objawy neurologiczne, zaburzenia widzenia, silne podrażnienie skóry lub reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem. W przypadku dłuższej terapii (np. 4 tygodnie i dłużej) wskazane jest wykonanie kontrolnych badań neurologicznych i okulistycznych.